yine daralmaya başladım...bakıorum da iş iş iş olmuş hayatım... evdeyken yatarken otobüsteyken...hayatımda başka bi bok kalmamış...sıkıntım boyumu aşmış da farketmemişim...sinirimden elim ayağım titriyo bazen...susuyorum...en iyisini yapmaya, en iyi olmaya çalışıyorum, yine de yaranamıyorum o koyuyor en çok...evimden işime işimden evime gider gelir olmuşum...kimseyi göremez olmuşum en sevdiğim kankamı bile:( gördüğümde bırakmak istemiorum konuşmak konuşmak susmamak...ama bi yanım da 'öff evdekiler' diyo.herkesin derdi başını aşmışş.kimseye tutunamıyorum el attıklarım hep yanlışş.karanlık bi köşeye sinip yalnızlık şarkıları dinlemek istiyorum sadece gözlerimi kapatıp...
bi bok olmak da istemiyorum bazen..iyi olmaktan çok sıkıldım...beklentisiz boş salak insanlar gibi yaşamak istiyorum olmuyo:( alışkanlıklar, sorumluluklar peşimi bırakmıyor...sıkılmışım yine anlayacağın kendimden....
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder