Büyük bir karmaşadayım
şu son günler
bu soğuk hava
aklımı bulandırıyor
gözleri bozuk hastalar gibi
hiçbirşeyi net göremiyorum
karar da veremiyorum
ellerimden duvara çivilenmişim gibi sanki
parmak uçlarımdan
bir sancı başlıyor
saçlarıma kadar
bütün vücudumu sarıyor
gözlerim kararıyor
tam yıkılacakken bu sefer
asıl acı başlıyor
sancı bu kez tam kalbimin ortasına saplanıveriyor.
uyumak ve bir daha uyanmamak istiyorum.
ama bu sancıyla uyumak mümkün değil
kıvrana kıvrana yaşıyorum
ufacık kalıyorum
ama kimse anlamıyor halimi
anlıyor görünenler ise çok başka alemde...
21:35
7 Eylül 2008 Pazar
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder