15 nisan 2003

gölgen var duvarda
önce bakıyorum çekinerek
sonra çekiyorum gözlerimi
bir varsın, bir yoksun
anlayamıyorum
gidip gelmeler
göz kapama mesafesi sana
sana dair anılar
hafızamın en derindeki hapishanesinde
gün yüzü görmeyecekler
mevsim hep kış yüreğime kar yağıyor,
üşüyorum
titrerken hapishaneden firar eden
birkaç anı dökülüyor kirpiklerimden sana ait
önce tutmaya çalışıyorum
sonra ondan da vazgeçiyorum
hergün birkaç anı yitip gidiyor
yüzümün alaca karanlığında
sevmeler, sevilmeler hep yasak bana
yüzümün sağ yanı hep karanlık
kalbimde hep bir ağrı
zaman akıyor
gelen her saniye
yeni bir mutlulukla hüznü
beraberinde getiriyor
nedense her seferinde
mutlulugu getirdiği gibi geri götürüyor
geriye hüzün ve ben kalıyorum
hüzün yakamı hiç bırakmıyor
gülümsemeler sahte,
sırıtıyor yüzümde
ağlasam yüzümdeki maske akacak
Umutlar artık sönük
her sabah erkenden kalkıp
durakta çok bekledim otobüsü
Ama... gelmedi!
Artık gelse de çok geç
gideceğim yere yürümeye başlayalı çok oldu!