Kendinden bile sıkılan Kanka'ya - 22 Eylül 2007

ağlattın beni eşek... zaten son günler o kadar çok özlüyorum ki seni.. ama senin bu yaşadıklarını sanırım aylardır yaşıyorum ben ve sen de yakından görüyorsun. benim gibi romantik romantik yazılar da yazmaya başladığına göre oldun sen demektir ben de sana bi yazı yazmıştım tam da bu durumdan bahsetmiştim aslında "her sabah bir umutla kalkmak... güne sarılmaya çalışmak... her günün sonunda heyecan bitmiş, omuzların çökmüş eve geri dönmek...ertesi gün yeniden aynı şeyler, hergünün diğerinin aynısı olmak.. 'dejavu bir hayat' yaşayıp gitmek... diziler bile 'arkası yarın'ken..." demişim...anla ki önceden ailelerimizden, komşularımızdan, büyüklerimizden duyduğumuz hayat gailesinin tam da içine düşmüşüz...bi yandan ahh deyip doğrulmaya çalışırken bi yandan da düştüğümüz yerde hayatı daha da yakından tanımaya başlamışız...eşek gibi çalışmışız didinmişiz ama biliyorum ki bi gün kazanıcaz hatta kazanıyoruz bile... anla ki sen kendini unutmuyorsun şuan hatta içten içten asıl sinem'i tanıyorsun, zor durumlarda ne yapması gerektiğini bilen ve kararlı sinem'i...o yüzden silkelen ve ne kadar yorulursan yorul her geçen gün ne kadar güçlü olduğuna bak...çünkü benim her zorluğun, her hayal kırıklığının, her buhranın ardından kendime tek söylediğim şey bu: her geçen gün daha da güçleniyorum...