Öylece oturuyor taşın üstünde
Ellerini çocukluğuna yaslamış - yoksa yıkılacak
Gözlerini ilerideki baloncuya dikmiş
İstiyor ki koşsun ve bütün çocukları dağıtsın baloncunun etrafından
Çok kızgın çocukların sesine
Hiç mi hiç dayanamıyor
Kendisi çocukluk mu görmüş
7 yaşında kocaman bir adamdı o
Sanki küçücük vücuduna inat elleri büyümüştü ilk
Gözleri ise hala çocukluğundan kalan
Aklına hep babası geliyor
Bir kez bayramda söz vermişti balon alacağına da
Sonra bir daha gören olmamıştı onu
6 yaşındaydı henüz gittiğinde
Nasıl unutacaktı ki
Zaten kim izin verir
Mahallenin kokulu şişman teyzeleri görev bilmişti unutturmamayı
Hey yüreği kocaman ama kendi hala çocuk
Git ve patlat o balonları
Yoksa ne sen kendin olacaksın
Ne de büyümeyi bileceksin!
